بزرگنمایی:

رهای آغاز معنویت است در معنویت بزرگترین فضیلت اطاعت است. که با حضور خود هوشیاری و آگاهی نسبت و والاترین سطح را اهدا میکند و خاصیت ادراک را به همراه دارد.
همه انسانها در زندگیشان جویای عشق هستند. عشق همواره عامل اصلی کارهای قهرمانانه، شجاعت های عظیم و علت خلق اکثر آثار هنرمندان دنیا بوده است. در ورای هر کار و کوشش بشری، این جستجوی عشق نهفته است و تاثیر شکوهمند عشق در تجلی ایمان می باشد. ایمانی در تمام سطوح که اوج آن در سطح زندگانی معنوی ست. جایی که عشق در جستجوی ابدیت ناشناخته اوج شکوفایی، زیبایی و عظمتش را باز می یابد. عشقی که به خودی خود همه چیز است، قدرتی که جهان را در بر می گیرد.
معجزه عشق الهی رهایی و رسیدن به ادراک است. رهایی از مسایل ذهنی، ویرانی پایه و اساس دنیوی برای پدید آمدن الوهیت...
پیکره ها نیز اینگونه عاری از قیود و بندها، پویا، آزاد و رها با عدول از تعادل طرح، فرم، مفاهیم سنتی و پیروی نکردن از اصول همیشگی و دور از طبیعت با توجه به امکانات بیانی خط، فرم و رنگ در کادر خودنمایی می کنند. پیکره هایی چنان غریب، وهم آمیز و پرهیجان با خطوطی بیانگر، مرزی و اکثرا سیاه، در نگاه اول خلا را در ذهن بیننده تداعی می کنند.
آزادسازی فیگورها از قیود بازنمایی عینی و سازماندهی تصویر به مدد نیروهایی ذاتی خط و رنگ و در هم آمیختن عقل و احساس با نگرش خاص، تخیل گونه و اغراق آمیز و آفرینش عنصری مرموز و بدیع که بتواند تعادل میان طرح تصویری و قدرت بیان عاطفی ایجاد کند. پیکره هایی که در گاه در سکون و انفعال و گاه پرهیجان و پویا در کشمکش و جدال و در تفکر و تعمق برای رسیدن به انرژی معنوی، تطهیر و شفاف سازی ذهن خود هستند. تفکر و تعمق از طریق قطع ارتباط با سطح دنیوی و حقایق پایین به سطح جاویدانه و قدرت هایی که می توانند با آن سطح ارتباط برقرار کنند.
پیکره هایی که برای رسیدن به سکون و رهایی چنان در طغیان هستند که در درونشان گنجانیش آن را ندارد و فضای مجازی کادر جایی بسیار کوچک و محدود برای بیان آن احساسات می باشد و اینگونه میشود که اینچنین درگرگون، دفرمه و ساختارشکنانه در خود می شکنند و طغیان گرانه خواستار رهایی از تمای چهارچوبها و ساختارها می باشند... و همینان زمانی عاشقانه در عمق معشوق خود گم می شوند.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی تبسم مهر. من از پانزده سالگی به صورت حرفه ای نقاشی میکردم و در نمایشگاه های مختلفی حضور پیدا کردم ولی اولین کارم در فرهنگسرای نیاوران، تجلی احساس به نمایش گذاشته شد. از سبک رئال شروع کردم و تقریبا تمام سبک ها و تکنیک ها کار کردم، تقریبا از سال هفتاد و پنج وارد سبک مدرن شدم.
موضوع اصلی نقاشی های من انسانها و زنان است، در این مجموعه انسانهای نشون دادم که اولین موضوعی که برایشان اهمیت پیدا میکند عشق است که شاید اول از یک عشق مادی شروع بشود ولی تحولاتی که در این راه پیدا میشود آنها به آگاهی و سطحی از هوشیاری میرساند که چیزی بزرگتری کشف میکنند. عشق به بالاترین سطح. عشقی که به تنهای همه چیز است، مانند خیلی از شعرا که وقتی شعرهایشان را مطالعه میکنیم احساس میکنیم در مورد عشق زمینی شعر سروده اند ولی وقتی عمیق تر نگاه کنیم متوجه عشق خدایشان میشویم.
در نقاشی هایم سیر تکامل و رسیدن به معنویت و عشق الهی را نشان داده ام. و با رها سازی و کژنمایی پیکره هایم از فرمهای طبیعی آنها را در جدال و مبارزه با دنیای مادی برای رسیدن به خلوص و عشق الهی و هدف راستین ترسیم کرده ام. پیکرهایی چنان دفرمه و فشرده که‌ فضای مجازی کادر جایی کوچک و محدود برای بیان احساساتشان میباشد.
پیکره هایی که گاه با زیبایی باطنی و بیان معنوی و گاه با تشویش ،ترس و بیان هولناک، زشت و خشن و زمانی محزون و تودار تنها با چند رنگ در کادر خودنمایی میکنند.
اکثر پیکره هایم با خطوط سیاه مرزی نشان داده ام  که نشانه جدا شدن و  کندن از جهان مادی ست.در آثاری که فَضاهای شلوغ تر و آشفته تری دارند در واقع ان جدال همیشگی بین عقل و احساس  و مبارزه برای جدا شدن از دلبستگی های مادی را نشان داده ام.
این مجموعه در سال نود و نودیک کشیده شده و شروع نقاشی هایم با این موضوع بوده است.
نمایشگاه سادانا از پنجم تا هفتم آذر در گالری نگر واقع در قیطریه برای عموم به معرض نمایش گذاشته شد.